nu echt naar de jungle

Het verhaal van Baños konden jullie lezen op sofie haar blog en wat volgt speeld zich erna af. We kwamen dus uitgerust van Baños terug thuis op zondag (pasen) en we hadden al een telefoontje gekregen van Melanie (diegene die verantwoordelijk is voor de projecten en huisvesting van Sofie) of we diezelfde avond niet konden vertrekken naar de jungle. “Dat is goed” hadden we geantwoord maar pas later dachten we eraan dat onze kleren in de wasserij binnen waren en we die dus maandag pas terug konden ophalen.

Dan moesten we het maar doen met de kleren die we hadden en enkele uren nadat we van de bus waren gestapt zaten we er us weer op richting Colombiaanse grens deze keer. (Lago Agrio= dat stadje waar die Colombiaanse rebellen zijn doodgeschoten een tijdje geleden was ons einddoel) In het achterhoofd houdend dat ik die week al 48 uur busreis erop had zitten was dit een verschrikkelijke nachtrit met slechte stoelen en een weg in de staat zoals thuis een veldbaan in de zomer na een hevige regenbui. ‘s Morgens om half 7 ofzo kwamen we aan in Lago Agrio, met een verschrikkelijk humeur en we wisten helemaal niet wie, wat, waar of wanneer! Dan Melanie maar even gebeld en die heeft ons volledig ingelicht.

Om 10uur kwam een busje ons halen en samen met nog 2 Nederlanders en hun leerkrachten spaans werden we naar een rivier gereden 3 uur verder op een nog slechtere baan dan die van ‘s nachts waar we dan in een kano moesten stappen om 2 uur door het regenwoud uit te varen. En het heeft zijn naam niet gestolen, 1.5 uur regen terwijl we in een poncho gedraaid zitten maar toch blijf ik droog met mijn goede poncho. Op de boot zelf waren er ook ponchos voorzien maar die waren niet zo goed aangezienj Sofie toch nog vrij doorregend was . Onderweg zien we al aapjes en een kleine anaconda, dat beloofd voor de volgende dagen.

We komen dan pas aan in de late namiddag en nadat we even van de houte huttenbouwwerken hebben genoten, eventjes gerust hebben en iets anders hebben aangetrokken is het tijd om de streek te verkennen. Per boot natuurlijk. Dan volgt er een avondmaal en we kruipen stikop vroeg ons bed in want de volgende dag gaan we in de voormiddag een tocht maken in het oerwoud iets verderop en dieren zoeken in de bomen. Die namiddag hebben de Hollanders les en rusten wij eerst wat uit in de hangmatten (lees slapen) en later gaan we piraña vissen en van de mooie zonsondergang genieten. Na het eten van mijn vers gevangen piraña en de rest van het avondmaal babbelen we nog wat met ze’n allen en er zijn ook nog 3 andere touristen aangekomen.

Hoogste tijd om weer doodop in bed te kruipen, wat de dag erop staat eerst een dieren zoektocht op het programma om 6 uur ‘s morgens en dan opnieuw een lange vochtige wandeling , dit keer in een ander type bos en bezoeken we ook nog een chamaan die daar ergens woond. Een chamaan is een clown met: een veer door zijn neus, en kroon van papegaaienveren, rode strepen op zijn gezicht en heel veel mooie rinkel kettingen; die verdacht veel planten kent waarvan mensen halucineren en natuurlijk ook vele andere natuurlijke medicijnen. Hier krijgen we ook onze meegebrachte lunch en een tour in zijn tuin.

Daarna is het tijd om de lange boottocht terug te maken richting lodges en na een korte tussenstop gaan we eerst nog eens vissen en daarna zwemmen in de laguna. Het diepe gedeelte wel te verstaan waar anaconda, piraña en kaaiman normaal gezien door de dag niet komen. Het zwemmen gebeurde met zonsondergang en was zeer verfrissend en mooi, nadat we waren uitgezwommen en ten volle van de natuur hadden genoten moesten we wachten tot het volledig donker was om op kaaimannenspeurtocht te gaan. Een kaaiman is zoiets als een krokodil maar dan kleiner en het enigste wat je ervan ziet zijn 2 rode blinkende oogjes, daarom hebben we de rest van de avond in ons bootje naar de super prachtige sterrenhemel gekeken.

Zo mooi heb ik nog nooit gezien en de vallende ster maakte het helemaal af. Wel zonde van onze uber macho gids die met zijn pitslamp in onze ogen scheen telkens we ergens naar moesten kijken maar van Sofie mocht ik hem niet overboord gooien om kaaimannen te lokken. Na een heel erg vermoeiende dag kwamen we terug in ons houte hutten dorpje aan waar we gegeten hebben en met de hollanders een tof gesprek over speelgoed en tekenfims hadden tot een of andere angstaanjagend insect ons naar bed joeg.

De volgende morgend slapen we uit tot het ontbijt al op tafel staat en daarna is het al weer tijd om onze tassen in te pakken (met vochtige stinkende kleren) en nemen we de boot, het busje en de grote bus terug naar Quito waar we tegen 23uur aankomen.

Vandaag, vrijdag moet Sofie veel voor het school werken en vul ik mijn blog dus wat aan, namiddag ga ik de oude stad even intrekken en deze avond gaan we mongool(s) eten. Zoiets all you can eat gelijk de Mexicaan op de genkersteenweg maar dan met een toffere naam. Morgen zijn we van plan naar de kust te trekken om nog wat uit te rusten en bruin te worden, dit laaste is niet echt mijn idee maar het rusten zie ik zeker zitten.

tot de volgende