de oude man en de zee (das van danna winner)

Hallo allemaal,

Met nog wat zand tussen mijn tenen schrijf ik alweer een leuk verhaal voor jullie, wel jammer dat het ook een van de laatste zal zijn. Zo een uur en 10 minuten later ondertussen en mijn mails zijn gelezen en beantwoord. Wat ging ik nu ook alweer vertellen?

De zee

Pas terug van de jungle en na een dagje descansar voor mij en schoolwerk voor Sofie alweer onderweg naar de andere kant van Ecuador. Op naar de kus, op naar Canoa. Een surfstadje met het mooiste strand van Ecuador en het is er nog niet te touristisch. We vertrekken zaterdag avond pas, overdag hangen we nog wat in Quito rond en vind ik na toch wel wat zoeken flor de caña om mee te nemen zodat we nog eens zo’n leuke strandavond aan de pasific kunnen doorbrengen, net zoals de eerste keer in Nicaragua.

zondag

Na een alweer vermoeiende nachtrit komen we om half 6 aan in san vincente, op een half uurtje van canoa. Jammer genoeg zijn er zo vroeg nog geen bussen voor 45 cent dus moeten we een lokale man zijn taxi diensten aannemen ook al kost dit ons 5 dollar. Het was het wel waard wisten we later want aangekomen in het surfstadje (we konden pas om 11 uur in ons hotel) nestellen we ons op het strand en kijken we naar de zonsopgang,op deze toch wel prachtige maar vermoeiende plek.

Tijd om terug op te staan want Sofie is al het slachtoffer van hongerige muggen geweest en het zand zit al op alle plaatsen waar men het liever niet heeft. Dan maar iets eten zoeken en verder op het strand in ons gehuurde tentje wachten tot we onze kamer in mogen om 11uur. Na een korte rust en het zwemkleren aandoen dan verder in ons tentje liggen, het is te zeggen ik erin en Sofie in de zon. Zo is de eerste dag ook het beste te omschrijven tot we honger krijgen namiddag en iets klein gaan eten in het hotel, vervolgens zien dat er happy hour is, weer iets gaan eten enkele uren later en we eigenlijk aan de drank gaan tot in de vroege uurtjes. remember flor de caña

maandag

Na een verdoofde nacht staat Sofie op met muggensteken en niet een paar maar enkele tientallen over haar hele lichaam, ik heb er geen. Een verklaring hiervoor kan zijn dat Sofie gewoon veel lekkerder is en ze mij daarom dus met rust laten of wie weet lijk ik met al mijn haar wel op een of ander dier dat ze niet zillen steken. Wie zal het zeggen? Dag 2 in canoa en gisteren had ik mij voorgenomen van een surfplank te huren en ook een een ritje op de golven te wagen maar uiteindelijk heeft de vakantiestemming de doorslag gegeven en hebben we er een copie van dag 1 van gemaakt, wel in de schaduw deze keer. Wel heb ik er een boek uitgelezen over eermoord in een Kosovaars gezin in Duitsland, hebben ze daar ook zee vraag ik mij terloops af.

Na het liggen ga ik hele mooie schelpjes rapen en een wandeling over het strand maken en tegen dat ik terugkom is Sofie ook wakker geworden dus kunnen we weer een veel te laat middagmaal gaan nuttigen. Vervolgens happy hour en na het uitrusten van happy hour en het genieten van de zonsondergang gaan we dan weer iets eten om vervolgens niet te laat ons bed in te kruipen.

dinsdag

Na een verschrikkelijk slechte nacht met beestjes en te veel hitte, ondanks het muggennet en de ventilator, worden we als zombies wakker. Ik vol zweet en moe, Sofie met wel 100 muggensteken en haar licht ochtendhumeur, zelfs op haar billen heeft ze steken en eentje op haar oog zodat het lijkt alsof ik haar slaag heb gegeven (wat ik natuurlijk nooit zou doen he Benny want anders… ) Dan maar heel de dag onze zonnebril aanhouden en de dag beginnen met een lekker ontbijt waarna we eens door canoa gaan wandelen en hier een sapje drinken daar een ijsje eten en nog iets verder in de schaduw gaan liggen praten met een schelpjesverkoper. Alles gebeurde op dinsdag in super slow motion want we waren alletwee vrot en het was wel 40 graden, nog een geluk dat ik mijn veel te duur hoedje bij had en op een steek van een of ander vreemd vliegend insect na geen last nergens van. Zo krijgen we de voormiddag al weer gedeeltelijk om en na een grote fles water te gaan halen besluiten we eens over het strand tot aan de rotsen te wandelen enkele 100 de meters verder dan ons hotel.