het einde is nabij

woensdag avond

We zijn woensdag avond pas aangekomen in Quito en na  lang wachten en 2X terugbellen krijgen we dan eindelijk onze aan huis bestelde pizza. Veel meer heb ik eigenlijk niet over deze dag te zeggen behalve dat de busrit tot in Quito weer even leuk was als elke doorsnee rit door half Ecuador uit.

donderdag

Niet te vroeg opgestaan en eerst naar de dokter om Sofie haar kwaaltjes te laten onderzoeken en dan maar naar het hippe gedeelte van Quito om: de befaamde Cotopaxi tour boeken, al eens rond te kijken voor een jas, een telefoontje naar huis te plegen en een stukje pizza te kopen. ‘s Middags zijn we dan naar de evenaar gegaan waar vrolijk over de rode lijn zat te springen en van de tour heb genoten, ook Sofie zei dat deze tour veel beter was dan de vorige en dat er bijna geen andere touristen waren maakte het alleen maar leuker. Ik heb er een ei op een nagel doen balanseren en gezien hoe water op de evenaar recht naar beneden loopt, en aan de kanten met of tegen de klok in wegloopt. Ook je evenwicht houden is blijkbaar moeilijker op de evenaar en je zou er minder sterk zijn, hoewel ik altijd belachelijk sterk ben.

Vervolgens de stad intrekken of beter gezegd naar “the mall”, het winkelcentrum om lekker vettig fast food te gaan eten en om te winkelen. Want Sofie wil een lekker warme jas zoeken voor de dag erop en ik wil gewoon de tijd wat doden; door de platen met info over muziek en kunst in het winkelcentrum te lezen bijvoorbeeld. Natuurlijk vinden we geen jas, maar het vele kleren passen is ook wel tof en tegen de avond aan besluiten we maar weer naar huis te gaan. Een lekker lui dagje mag ook wel eens, zeker als je de dag erop DE inspanning van je leven gaat moet leveren (dacht ik toen nog). ‘s Avonds werkt Sofie dan flink voor het school en ga ik wat interneten. Jammer genoeg krijg ik nooit telefoonnummers of uitnodigingen om koffie te gaan drinken als ik aan het chatten ben

Vrijdag was dus een niet al te leuke dag maar de avond viel reuze goed mee en het uit eten gaan was nog heel plezant geworden zelfs.

zaterdag

Mijn laatste dag! Heel heel jammer maar we zullen er dan maar het beste van maken zeker. We vertrekken voormiddag naar Otavalo waar de grote indigina markt plaatsvind en je perfect souvenirs en cadeautjes kan kopen. Na een 2.5uur durende rit zijn we er en na wat onwennig afbieden van mij toont Sofie dat ze er echt heel goed in is. Afbieden dat het mooi is om te zien, dreigen met weg te gaan EN uiteindelijk elke keer haar zin krijgen. Ze is hier nog al geweest en dat zie je eraan. Een grote tas hadden we gekocht en dat was wel nodig om al onze toffe prulletjes in te stoppen die we in de loop van de vroege namiddag bijeen hadden gesprokkeld. Wat volgde was pure chaos, het begon te regenen en echt iedereen liep met plastic zeilen te zeulen om al de spullen te beschermen tegen de stortregen. Niet dat het heel veel hielp maar toch… ook ik wist ineens dat mijn vakkundig afgeprijsde panamahoed zeker niet meer waard was dan ik er aan gegeven had aangezien hij helemaal vervormde en de lijm er tussenuit begon te lopen. Na een vermoeiende winkeldag volgde dan weer het verplichte stukje bus en na een kort bezoek aan het huis om onze winkelwaar af te zetten, iets anders aan te doen en afscheid te hebben genomen van de hollanders gingen we iets eten in de uitgaansbuurt. Joepie, er is een mexicaans restaurant dat de red hot chili pepper en een bar die lennon heet. Eerst zoiets als een gefrituurde taco eten en hele lekkere chileense wijn drinken want ik wilde ten volle genieten van mijn laatste avondmaal. Daarna zijn we dan nog een laatste keer in de coctails gevlogen en zo rond middernacht dan terug naar huis gegaan. Shit, ik moet nog inpakken! Dat dan maar vlug gedaan, en dan lekker in bed gekropen want enkele uren later zouden we al weer op moeten om deze super leuke vakantie af te sluiten.

zoals hetspreekwoord zegt: “dronken haast en spoed is nog zeldender goed” en vandaar dat  ik dus weer een hoop kleren en andere dingen vergeten ben.

Het opstaan en de douche vielen me zwaar, net zoals het afscheid. Maar de vlucht viel al bij al nog wel mee want de drank aan boord was voor niks en a vollontee. Haha dat rijmt. Een dag later stond ik dan weer op Belgische bodem en was ik na een super maand en een slapeloze vlucht weer thuis.

Ik vond het super leuk en het is zeker voor herhaling vatbaar, hopelijk hebben jullie ook een beetje van de blog genoten en voor extra info mag je mij natuurlijk altijd bellen. Of nee, die ligt nog in ecuador. Spreek me dan maar gewoon aan de volgende keer dat je me ziet.

Tot dan …